Powietrze, którym oddychamy, staje się coraz bardziej zanieczyszczone, zwłaszcza w środowisku miejskim. Poprawa jakości powietrza w pomieszczeniach nie polega jednak już wyłącznie na filtrowaniu widocznych cząstek.

W rzeczywistości powietrze zawiera dwie główne kategorie zanieczyszczeń: cząstki stałe (kurz, pyłki, aerozole) oraz zanieczyszczenia molekularne (gazy i opary chemiczne). Molekuły są około 1 000 do 10 000 razy mniejsze niż drobinki wychwytywane przez filtry HEPA, których dla których wielkość cząstek o największej zdolności penetracyjnej (MPPS) wynosi zazwyczaj od 0,1 do 0,3 mikrometra (µm).

Aby zapewnić zdrowe powietrze w pomieszczeniach, konieczne jest zajęcie się obydwoma rodzajami zanieczyszczeń, z których każdy wymaga specyficznych technologii filtracji.

Norma ISO 10121-3:2022 dotycząca oceny i klasyfikacji molekularnych filtrów powietrza

Aby zapewnić ujednolicone warunki ramowe, norma ISO 10121-3:2022 umożliwia klasyfikację molekularnych filtrów powietrza w ramach systemu urządzeń do oczyszczania powietrza w fazie gazowej (GPACD).

Norma ta określa metodę oceny i klasyfikacji molekularnych filtrów powietrza na podstawie ich skuteczności w usuwaniu typowej grupy zanieczyszczeń gazowych. Określa ona klasy filtracji i wydajności w odniesieniu do najczęściej występujących zanieczyszczeń powietrza (WHO): ozonu, dwutlenku azotu, dwutlenku siarki i toluenu.

W konsekwencji pozwala to na wybór najbardziej odpowiedniego rozwiązania w zakresie filtracji molekularnej na podstawie lokalnych warunków jakości powietrza. W połączeniu z normą ISO 16890, która dotyczy cząstek stałych, umożliwia to kompleksowe podejście do jakości powietrza w pomieszczeniach – zapewniając ochronę zarówno przed cząstkami stałymi, jak i szkodliwymi gazami.

Klasy filtrów molekularnych dzielą się na 3 grupy:

⋅ Wzorcowy gaz (lub zanieczyszczenia): O3 (ozon), NO₂ (dwutlenek azotu), D02 (dwutlenek siarki), C₇H₈ (lotne związki organiczne).

⋅ Znamionowa wydajność filtra: vLD (bardzo niewielkie obciążenie), LD (niewielkie obciążenie oznacza niską wydajność i stosunkowo krótką żywotność przy znamionowej średniej sprawności), MD (średnie obciążenie oznacza czterokrotnie wyższą wydajność i żywotność w porównaniu z LD), HD (duże obciążenie oznacza 16-krotnie wyższą wydajność i żywotność w porównaniu z LD).

⋅ Średnia wydajność przez cały okres eksploatacji: Procentowy udział gazu usuniętego przez cały okres eksploatacji filtra.

Filtr ten zapewniłby średnią wydajność w zakresie usuwania ozonu i usunął średnio 60% ozonu w całym okresie eksploatacji

Przewodnik po doborze odpowiedniego rozwiązania filtrującego dla cząstek stałych i zanieczyszczeń w fazie gazowej

Wybór molekularnego filtra powietrza to nie jest decyzja, którą można podjąć bez zastanowienia. Wymaga ona uwzględnienia kilku kluczowych parametrów, aby zapewnić optymalną wydajność i dostosowanie do konkretnych warunków.

W niniejszym przewodniku przedstawiono 4 podstawowe kroki, które pomogą wybrać odpowiednie rozwiązanie filtrujące.

W zależności od Państwa potrzeb, można wybrać rozwiązania filtrujące o podwójnym działaniu (usuwające jednocześnie cząstki stałe i zanieczyszczenia molekularne) lub specjalistyczne filtry molekularne przeznaczone wyłącznie do zanieczyszczeń w fazie gazowej.

Określ swój poziom ODA1 (G), ODA2 (G) lub ODA3 (G) na podstawie wskaźnika jakości powietrza.

Określ wymaganą jakość powietrza w pomieszczeniach w swoim budynku w oparciu o sposób użytkowania obiektu oraz wymagania higieniczne [SUP 1 (G) – SUP 5 (G)].

Ustal, który gaz charakteryzuje się najwyższym odsetkiem przekroczeń norm w Twojej lokalizacji.

Wybierz rozwiązanie, które spełnia wymagania dotyczące wydajności i żywotności.

Zacznij od określenia poziomu zanieczyszczenia powietrza na zewnątrz za pomocą wskaźnika jakości powietrza (AQI). Ta mapa pozwala sklasyfikować otoczenie jako ODA1 (G), ODA2 (G) lub ODA3 (G), od najmniej do najbardziej zanieczyszczonego.

*ODA (G): Outdoor Gas Air Quality

*Wartości średnie zgodnie z wytycznymi WHO AQG z 2021 r.:
NO2 – średnia roczna
SO2 – średnia 24-godzinna
O3 – średnia dla sezonu szczytowego

Następnie należy określić wymaganą jakość powietrza w pomieszczeniach w oparciu o przeznaczenie budynku i konkretne wymagania. Klasyfikacja określa kilka poziomów od SUP 1 (G) do SUP 5 (G), od standardowych potrzeb po środowiska wymagające bardzo wysokiej jakości powietrza (szpitale...)

*ODAg: Outdoor Gas Air Quality

*Wartości średnie zgodnie z wytycznymi WHO AQG z 2021 r.:
NO2 – średnia roczna
SO2 – średnia 24-godzinna
O3 – średnia dla sezonu szczytowego

Przeanalizuj zanieczyszczenia występujące w Twoim regionie i ustal, który gaz charakteryzuje się najwyższym odsetkiem przekroczeń norm. Ten krok ma kluczowe znaczenie i pomoże Ci wybrać rozwiązanie dostosowane do Twoich potrzeb.

Na koniec wybierz rozwiązanie, które spełnia wymogi dotyczące wydajności i trwałości.

*Zalecane
**Wymagane

Filtry te są przeznaczone do zastosowań w ograniczonych przestrzeniach, gdzie konieczne jest usuwanie zarówno cząstek stałych, jak i łagodnych zapachów. Dzięki połączeniu filtracji cząstek stałych z wkładem węglowym skutecznie wychwytują pył, jednocześnie redukując zanieczyszczenia gazowe.

*Nasze produkty molekularne są testowane zgodnie z normą ISO 10121

Źródło: Eurovent